Vandaag o.a. een bezoek aan een ecologisch project waar men inlandse slangen en reptielen voorstelt aan buitenlanders maar ook aan Gambiaanse schoolkinderen.
We zagen ook een groentetuin zoals wij er binnen 2 jaar eentje willen hebben in Kunting.
Lekkere maaltijd op Paradise Beach en top of the bill ontmoeting met Christiane en Uwe (Coroda) en een bezoekje van Lea uit Aarschot.
Every day we learn more.
De eerste volledige dag in Gambia. Een ideaal moment om een bezoek te brengen aan Sifoe. Het is niet omdat wij ons niet meer inzetten voor deze leefgemeenschap dat we de mensen daar vergeten.
Zo stond een bezoek aan de school, de kraamkamers, compound waar little Biya woont en een speciaal bezoek aan de ouders van een schoolkind dat we persoonlijk steunden op het menu.
Maar eerst een bezoek aan Kalifa. Eén maand geleden werd zijn gezin uitgebreid met een zoon. In dit geval is het zeker, Kalifa is de papa. De kleine spruit gelijkt als 2 druppels water op zijn papa.
Van hieruit nam Kalifa ons op sleeptouw. In de school hebben we direct “het leven gered” van een tiental schoolkinderen. Terwijl de leraar achteruit leunde met zijn stoel tegen een boom, zaten de veroordeelden op hun knieën met hun armen in de lucht. Lijfstraffen worden hier dus nog toegepast. De leraar schrok fel toen hij ons zag en ontsloeg de kinderen onmiddellijk van hun straf. En zoals altijd werden er heel veel zwarte handjes geschud en vuistjes gegeven en werd door sommigen getest of we wel echt witten waren door ons aan te raken aan onze huid.
Jean-Claude had honderden foto’s van onze “brillenactie” “van vorig jaar bij. Deze werden voor verder gevolg overhandigd aan de schooldirectie.
Volgende stop: rice shop. Eén zak voor de ouders van little B en 1zak voor Kalifa, als geschenk voor zijn nieuwste spruit.
De ouders van little B hadden ons direct herkend. Maar little B dacht:” ik ben 2 en ik zeg nee.”. Ze loste haar mama voor geen millimeter. Ondertussen vernamen we dat de officiële naam van little B “Njeema Biya” is. Voor de andere kindjes in de compound waren er tandenborstels en tandpasta voorzien en voor Njeema Biya 3 gloednieuwe outfits.
Korte tussenstop in de kraamkamers want de verpleegkundige had heel wat consultaties af te werken.
De laatste stop in Sifoe was diegene die het langst bleef hangen. Alles begin in 2016 tien we de ogen van de schoolkinderen gingen testen. Er was toen 1 meisje met een heel zwak zicht. Dat kind moest hoe dan ook naar een oogarts. In het voorjaar van 2017 bleek dat nog niet gebeurd te zijn. Er werd toen geld overgemaakt voor een doktersbezoek en een aangepaste bril. Ter info: we overhandigden ook een zonnebril die werd geschonken door de Markgrave uit Antwerpen. We hadden nu de verlegen jonge dame met een nieuwe bril op haar snoet ontmoet en nu waren haar ouders aan de beurt. De papa was thuis. En zoals het er hier aan toegaat, was de mama op het veld gaan werken om voor haar kroost te zorgen. Het was enorm toen de papa recht in mijn ogen keek. Nog nooit zag ik zo’n dankbaarheid uit iemand zijn ogen stralen. Hij vertelde ons dat we niet alleen het leven van zijn dochter enorm positief wijzigden maar ook hun leven. De schoolresultaten van het meisje zijn enorm de hoogte in geschoten. Mijn hart smolt gewoon en de waterlanders stapelden zich op maar Big Pat heeft het droog kunnen houden.
Wat ons wel ons wel opviel, is dat de directe omgeving van de hoofdbaan er veel beter uitziet dan de woningen met hun schrijnende armoede op 50 meter van de baan. Ook hier wonen mensen die alle hulp kunnen gebruiken.
Afsluiten deden we met een groot bord vers fruit bij de fruitladies en een verfrissende plons.
Dinsdag 31 oktober.
De eerste volledige dag in Gambia. Een ideaal moment om een bezoek te brengen aan Sifoe. Het is niet omdat wij ons niet meer inzetten voor deze leefgemeenschap dat we de mensen daar vergeten.
Zo stond een bezoek aan de school, de kraamkamers, compound waar little Biya woont en een speciaal bezoek aan de ouders. An een schoolkind dat we persoonlijk steunden op het menu.
Maar eerst een bezoek aan Kalifa. Eén maand geleden werd zijn gezin uitgebreid met een zoon. In dit geval is het zeker, Kalifa is de papa. De kleine spruit gelijkt als 2 druppels water op zijn papa.
Van hieruit nam Kalifa ons op sleeptouw. In de school hebben we direct “het leven gered” van een tiental schoolkinderen. Terwijl de leraar achteruit leunde met zijn stoel tegen een boom, zaten de veroordeelden op hun knieën met hun armen in de lucht. Lijfstraffen worden hier dus nog toegepast. De leraar schrok fel toen hij ons zag en ontsloeg de kinderen onmiddellijk van hun straf. En zoals altijd werden er heel veel zwarte handjes geschud en vuistjes gegeven en werd door sommigen getest of we wel echt witten waren door ons aan te raken aan onze huid.
Jean-Claude had honderden foto’s van onze “brillenactie” “van vorig jaar bij. Deze werden voor verder gevolg overhandigd aan de schooldirectie.
Volgende stop: rice shop. Eén zak voor de ouders van little B en 1zak voor Kalifa, als geschenk voor zijn nieuwste spruit.
De ouders van little B hadden ons direct herkend. Maar little B dacht:” ik ben 2 en ik zeg nee.”. Ze loste haar mama voor geen millimeter. Ondertussen vernamen we dat de officiële naam van little B “Njeema Biya” is. Voor de andere kindjes in de compound waren er tandenborstels en tandpasta voorzien en voor Njeema Biya 3 gloednieuwe outfits.
Korte tussenstop in de kraamkamers want de verpleegkundige had heel wat consultaties af te werken.
De laatste stop in Sifoe was diegene die het langst bleef hangen. Alles begin in 2016 tien we de ogen van de schoolkinderen gingen testen. Er was toen 1 meisje met een heel zwak zicht. Dat kind moest hoe dan ook naar een oogarts. In het voorjaar van 2017 bleek dat nog niet gebeurd te zijn. Er werd toen geld overgemaakt voor een doktersbezoek en een aangepaste bril. Ter info: we overhandigden ook een zonnebril die werd geschonken door de Markgrave uit Antwerpen. We hadden nu de verlegen jonge dame met een nieuwe bril op haar snoet ontmoet en nu waren haar ouders aan de beurt. De papa was thuis. En zoals het er hier aaneen toegaat, was de mama op het veld gaan werken om voor haar kroost te zorgen. Het was enorm toen de papa recht in mijn ogen keek. Nog nooit zag ik zo’n dankbaarheid uit iemand zijn ogen stralen. Hij vertelde ons dat we niet alleen het leven van zijn dochter enorm positief wijzigden maar ook hun leven. De schoolresultaten van het meisje zijn enorm de hoogte in geschoten. Mijn hart smolt gewoon en de waterlanders stapelden zich op maar Big Pat heeft het droog kunnen houden.
Wat ons wel ons wel opviel, is dat de directe omgeving van de hoofdbaan er veel beter uitziet dan de woningen met hun schrijnende armoede op 50 meter van de baan. Ook hier wonen mensen die alle hulp kunnen gebruiken.
Afsluiten deden we met een groot bord vers fruit bij de fruitladies en een verfrissende plons.
Blog 